Watersnippen zijn broedvogels van vochtige open terreinen met een weke bodem, zoals veenmoerassen. Met hun lange en uiterst gevoelige snavel sporen ze op en in de bodem naar allerlei kleine diertjes. Dat werkt echter alleen als die bodem vochtig en zacht is; in een harde bodem kan hij zijn voedsel niet bereiken. Op de grond zijn watersnippen uitstekend gecamoufleerd. Het is dan ook vooral in vlucht dat watersnippen opvallen. Het typische 'drummen' van watersnippen - een duikvlucht waarbij de stijve buitenstaartveren een resonerend geluid maken, als van een geit - is helaas steeds minder te horen in Nederland. De in Nederland broedende watersnippen zijn trekvogels die in Zuid-Engeland en Zuidwest-Europa overwinteren. Het aantal broedparen van de watersnip in ons land holt al enige decennia achteruit. Rond 1950 waren er nog vele duizenden paren. Toen zette een afname in, eerst vooral in de hoogvenen van Noord-Brabant en Limburg, later ook elders, inclusief de bolwerken in de veenweidegebieden van Friesland en de Hollanden. Rond 1990 werd het landelijk totaal geschat op 2400-3100 broedparen, naar schatting een kwart van het aantal begin jaren zestig. Het aantal watersnippen blijft sterk afnemen, zo bleek uit tellingen in 1998-2000. Het aantal watersnippen moest worden bijgesteld naar 1.200 tot 1.500 paren.

De broedbiotoop van de Watersnip bestaat uit vochtige terreinen, zoals moerassen, veengebieden, vochtige heidevelden, uiterwaarden, stroomdalen en vochtige graslanden, soms van zeer beperkte omvang. Een redelijk zachte bodem is van belang tijdens het voedsel zoeken en op de kleigronden is de soort dan ook schaars.

Alleen bij een sterk aangepast beheer kan de watersnip in het Hollandse cultuurlandschap overleven. De beste kansen heeft de soort op zompige veengraslanden met een geringe veebezetting; een combinatie die vooral gevonden wordt in weidevogelreservaten en relatienotagebieden met een matig tot zwaar beheerspakket. Als de boer volledig uit beeld verdwijnt, wordt het er voor de snip niet beter op; de verruiging die dan in de voormalige graslanden optreedt, leidt eveneens tot het verdwijnen van het specifieke broedbiotoop. Samenwerking tussen boeren, natuurbeschermers en de overheid is dus onontbeerlijk voor het behoud van de watersnip. De ontgonnen Brabantse en Limburgse hoogveengebieden moeten het voorgoed zonder watersnippen stellen. Alleen in de resterende veenreservaten kan de soort hier voortbestaan, mits deze niet verder versnipperd en ontwaterd raken.

De Watersnip is vooral een migrant die in van Noord- tot de Zuid Tropen overwinter, Sommige populaties zijn standvogel of gedeeltelijk migrant zoals op de Britse Eilanden en delen van de USA. Verplaatst zich snel van de broedgebieden naar de rui gebieden en trekt vervolgens na een paar weken door na de overwinteringsgebieden. De vogels die in Afrika overwinteren komen hoogstwaarschijnlijk uit Rusland. De Europese en Atlantische populaties verplaatsen zich naar West en Zuid Europa. De soort lijkt sinds de jaren vijftig de belangrijkste rui gebieden te hebben verplaatst van Continentaal Europa (vooral Nederland) naar de Britse Eilanden. De soort trekt van maart tot vroeg in mei en van september tot oktober, de mannetjes keren ongeveer 10-14 dagen eerder terug op de broedgebieden dan de vrouwtjes.

artikel nummer 1 Titel
A new insight into the ageing of Common Snipe Gallinago gallinago-the value of contrast within the wing coverts of adults.
Auteur(s): Krzysztof Kaczmarek, Piotr Minias. Et al.
Samenvatting: The ageing criteria for Common Snipe Gallinago gallinago are complex, and a significant proportion of birds in autumn which have completed moult cannot be aged. Jeziorsko Reservoir is an important sto..[meer]..
Bron: Ringing & Migration (2007) 23, 223-227
download artikel (pdf)

artikel nummer 2 Titel
Different migration strategies used by two inland wader species during autumn migration, case of Wood Sandpiper Tringa glareola and Common Snipe Gallinago gallinago
Auteur(s): R. W?odarczyk, P. Minias, K. Kaczmarek, T. Janiszewski & A. Kleszcz
Samenvatting: Waders generally follow two alternative strategies.The "B-strategy" or "energy minimization" strategy is to initiate migration late in the season, start moulting at the breeding grounds and migrate sl..[meer]..
Bron: Ornis Fennica 84:119-130. 2007
download artikel (pdf)

artikel nummer 3 Titel
Biometrics, length of stay and body mass increase of migrating Common Snipes Gallinago gallinago in the Gulf of Gdansk
Auteur(s): Wlodzimierz Meissner
Samenvatting: Between 1983 and 2000, a total of 1774 Common Snipes were caught and measured in the Gulf, of Gda?sk at the Polish Baltic Sea coast. The mean measurements obtained in this study werelarger than those ..[meer]..
Bron: Vogelwelt 124: 45 - 52
download artikel (pdf)

artikel nummer 4 Titel
Identification of Common Snipe Gallinago gallinago flyways in the Western Palearctic by analysis of ringing recoveries and genetic studies
Auteur(s): Saulius Svazas and Algimantas Paulauskas
Samenvatting: The Common Snipe Gallinago gallinago is a common and widely distributed species in the Western Palearctic. It is mostly migratory in Europe, although those breeding in Ireland, UK and maritime countri..[meer]..
Bron: Waterbirds around the world
download artikel (pdf)

artikel nummer 5 Titel
Migration pattern of Common Snipe Gallinago gallinago on Dravsko polje, NE Slovenia
Auteur(s): MILAN VOGRIN
Samenvatting: In Europe, wader migration has been studied intensively on the East Atlantic Flyway (Piersma et al. 1987), especially that of particular species (e.g. Gromadzka 1987, Piersma 1987, Ens et al. 1990,..[meer]..
Bron: Wader Study Group Bull. 95: 42-44
download artikel (pdf)