Rond 1900 broedden meer dan 30.000 paar visdieven in ons land, waarvan veruit de meeste langs de kust. Net als bij de grote stern leidde afschot voor de dameshoeden-modegril en het rapen van eieren tot een forse afname. Het aan de kaak stellen van deze praktijken door Vogelbescherming Nederland leidde in 1908 tot de bescherming van de visdief. De aantallen namen weer flink toe, met een top van 45.000 paren in 1939. Afgezien van een terugval in de oorlog bleef de soort talrijk, totdat lozingen van gechloreerde koolwaterstoffen roet in het eten gooiden; er trad grootschalige vergiftiging van het milieu op. Ook het verdwijnen van een uiterst belangrijk broedgebied als De Beer (tot 20.000 paren rond 1940!) speelde een rol. In 1965 waren er slechts 5000 paren over, waarna een voorzichtig herstel inzette. Dat gold niet voor het binnenland, waar de soort nog slechts sporadisch tot broeden komt. Momenteel broeden jaarlijks 18.000 tot 19.500 paar visdieven in ons land, nog altijd veel minder dan voor de milieuramp van de jaren zestig.

De Visdief broedt voornamelijk op rustige, schaars begroeide eilanden voor de kust, in rivieren en meren, alsmede gras-, zand- of kiezeloevers van rivieren en zoetwaterplassen, strandweiden en (kust)moerassen met voldoende voedsel in een straal tot 10 km van de kolonie en zoveel mogelijk gevrijwaard van landpredatoren. Ook broedt de soort wel op drijvende vegetatiematten, op kiezelrijke daken van gebouwen, opgespoten terreinen en verkeerspleinen. De verspreiding beperkt zich grotendeels tot de lage gedeelten van Nederland. Als rustgebied maakt de soort vooral gebruik van strandvlakten, zandbanken, kwelders en andere vlakke zandige gebieden. Het merendeel foerageert binnen 5-10 km van de kolonie, hoewel soms tot op meer dan 30 km wordt gefoerageerd. Het voedsel bestaat voornamelijk uit vis en daarnaast uit kreeftachtigen, wormen en insekten.

Inventarisatie
Van begin mei tot half augustus. Nesten tellen de gehele dag, volwassen individuen of paren (kleine kolonies) het best in de vroege ochtenduren of late namiddag-vroege avond (binnenland) en bij hoog water (getijdengebieden).
Methode
Minimaal eenmaal nesten, paren of volwassen individuen op de broedplaats tellen tussen 20 mei-30 juni, bij voorkeur half juni. Let op voedselvluchten (tot meer dan 10 km van de kolonie) en vogels op potentiële broedplaats. Bij solitaire paren en kleine kolonies kunnen alarmerende paren worden geteld, maar controleer of het inderdaad een broedplaats betreft. Visdieven en Noordse Sterns nestelen soms in gemengde kolonies, maar vaak in afzonderlijke gedeelten. Eieren van beide soorten zijn in het veld niet met zekerheid van elkaar te onderscheiden.
Interpretatie
Hoogste aantal nesten, alarmerende paren of volwassen individuen aanhouden (aantal individuen delen door 1,5). Wees bedacht op foeragerende en alarmerende vogels tot op een afstand van enkele km van de broedplaats. Vestigingen tot half juni; vanaf eind juni kan de broedplaats worden verlaten. Door overstroming of verstoring soms verplaatsingen. Fusie-afstand 500 m.
Bijzonderheden
In de vestigingsperiode verstoringsgevoelig. Soms solitair broedend in of nabij kolonies van Kokmeeuw (let op geluid). Biotoop: schaars begroeide (zand)- platen, strandvlakten, kwelders, schorren, lage duintjes, duinvalleien. Visdieven nestelen in het binnenland op eilandjes, langs oevers, in moerassen, op opgespoten terrein, grasland en platte daken.

Het aanbrengen van nestvlotjes en broedeilandjes kan een oplossing zijn. Overigens schuwen visdieven de menselijke omgeving niet, zoals blijkt uit het broeden op verkeerspleinen, opgespoten terreinen en - incidenteel - platte grinddaken. Juist bij dit soort broedplaatsen is samenwerking tussen terreineigenaars en vogelbeschermers van groot belang; een goed voorbeeld hiervan zijn de tussen Vogelbescherming Nederland en Rijkswaterstaat gemaakte afspraken over het beheer van een kolonie op een verkeersplein nabij Amsterdam. Tot slot is nader onderzoek naar zaken als verontreiniging met giftige stoffen, de invloed daarvan op de visstand en de mate van verstoring op de broedplaatsen onontbeerlijk om een goede bescherming mogelijk te maken.

De Visdief vertrekt einde augustus tot oktober Zuidwaarts, om in maart april weer terug te keren. De Europese exemplaren vliegen via Noord West Afrika naar West en Zuid afrika om te overwinteren. De meest Noordelijke broedvogels vliegen over het algemeen het verst Zuidwaarts, de Europese exemplaren komen veel voor in Noord Oost Afrika. Normaal gesproken wordt de kustlijn gevolgd, in sommige gevallen trekken de vogels ook via land (Rift vallei).

artikel nummer 1 Titel
Brood size and food provisioning in Common Tern s Sterna hirundo an d Arctic Terns S . paradis a: consequences for chick growth
Auteur(s): Robinson J.A . & K .C . Hamer 2000
Samenvatting: Food provisioning rates and chick growth rates of Common Te rns Sterna hirundo and Arctic Tems S. paradis a were studied in Northeast Engl and. Adult tems of both species fed large broods more frequen..[meer]..
Bron: Ardea 88(1) : 51-60
download artikel (pdf)

artikel nummer 2 Titel
Population dynamics, recruitment, individual quality an d reproductive strategies in Common Terns Sterna hirundo marked with tran sponders
Auteur(s): Becker P.H ., H . Wendeln & J . González-Solis 2001
Samenvatting: From 1992 to 1999, we used subcut aneously injected transponders, enabling remote an d automatic annual identification with the aim of performing an integrated population study of a Common Tern Sterna..[meer]..
Bron: Ardea 89(special issue) : 241-252.
download artikel (pdf)

artikel nummer 3 Titel
Some observations on the occurrence of three generations of primaries in Common Terns Sterna hirundo
Auteur(s): Robin M. Ward, Eric Wood and Geoff Myers
Samenvatting: In adult Common Terns Sterna hirundo, the post-nuptial primary moult begins either near the breeding grounds (Cramp 1985) or upon arrival at the wintering grounds (L Underhill pers comm). Moult starts..[meer]..
Bron: Ringing & Migration (2004) 22, 63-64
download artikel (pdf)

artikel nummer 4 Titel
Individual quality and recruitment in the common tern, Sterna hirundo
Auteur(s): Jan-Dieter Ludwigs, Peter H. Becker
Samenvatting: We investigated the individual histories of more than 1 300 fledglings from an intensively studied colony of common terns, Sterna hirundo. Based on six cohorts (1992-1998), which had recruited almost..[meer]..
Bron: Acta Zoologica Sinica, 52(Supplement): 96-100, 2006
download artikel (pdf)

artikel nummer 5 Titel
Body mass fluctuations and mortality in Common Tern Sterna hirundo chicks dependent on weather and tide in the wadden sea germany.
Auteur(s): Becker P.H. & Specht R.
Samenvatting: In three Common Tern colonies in the German Wadden Sea the relationships between mortality, body mass of chicks, weather and the tide-dependent change in the daily span of time favourable for feeding ..[meer]..
Bron: ARDEA 79 (1): 45-56.
download artikel (pdf)

artikel nummer 6 Titel
Population dynamics, recruitment, individual quality and reproductive strategies in Common Terns Sterna hirundo marked with transponders
Auteur(s): Becker P.H., Wendeln H. & Gonzalez-Solis J.
Samenvatting: From 1992 to 1999, we used subcutaneously injected transponders, enabling remote and automatic annual identification with the aim of performing an integrated population study of a Common Tern Sterna h..[meer]..
Bron: ARDEA 89 (1): 241-252.
download artikel (pdf)

artikel nummer 7 Titel
GROWTH AND ENERGETICS OF CHICKS OF THE SOOTY TERN (STERNA FUSCATA) AND COMMON TERN (S. HIRUNDO)
Auteur(s): OBERT E. RICKLEFS AND SUSAN C. WHITE
Samenvatting: We measured the energy budgets of chicks of the Common Tern (Sterna hitundo) on Great Gull Island, New York and of the Sooty Tern (S. fuscata) on the Dry Tortugas, Florida. The respiratory energy req..[meer]..
Bron: The Auk 98: 361-378
download artikel (pdf)

artikel nummer 8 Titel
RESPONSES OF NESTING COMMON TERNS AND LAUGHING GULLS TO FLYOVERS BY LARGE GULLS
Auteur(s): PAUL M. CAVANAGH AND CURTICE R. GRIFFIN
Samenvatting: Disturbance can reduce productivity by disrupting nesting behavior. We examined responses of nesting Common Terns (Sterna hirundo) and Laughing Gulls (Larus atricilla) to frequent overhead flights by ..[meer]..
Bron: Wilson Bull., 105(2), 1993, pp. 333-338
download artikel (pdf)