Goudvinken zijn, ondanks het fraaie kleurvertoon van de mannetjes, niet zulke opvallende vogels. Dat komt ondermeer doordat ze niet erg beweeglijk zijn. Ook de geluiden die de vogels maken zijn niet erg opvallend, behalve voor wie weet waarnaar hij of zij moet luisteren (een treurig, zacht roepje). Het aantal goudvinken is de laatste jaren min of meer constant gebleven. Wel is de verspreiding door Nederland licht afgenomen. Het aantal goudvinken varieert enigszins met de beschikbaarheid van jonge naaldbosaanplant. Steeds meer bossen worden geintegreerd of natuurlijk beheerd, waardoor de beschikbaarheid van aanplantpercelen afneemt. Toch levert dit vaak en bostype op waarin goudvinken zich ook thuisvoelen.

Goudvinken kom je tegen in oude en jonge naaldbossen, gemengde bossen, loofbossen, parken en in grote tuinen met veel variatie en ondergoei. In de ondergoei maken ze hun nest. In boomgaarden wordt een goudvink door fruittelers niet graag gezien. Ze eten namelijk in groot tempo de knoppen op.

Natuurlijk bosbeheer - met loof- en naadlbomen die door elkaar heen groeien en een flinke dichte ondergroei van bij voorkeur besdragende inheemse struiksoorten garanderen een prima leefgebied voor de goudvink. Een belangrijk punt van aandacht is echter om verdroging (door drainage bijvoorbeeld) te voorkomen; verdroging gaat vaak ten koste van de ondergroei in bossen. Lokaal is het een groot probleem dat natte of vochtige bossen die als een enclave omgeven zijn door landbouwgebied, verdrogen door drainage van het agrarisch gebied. De aanwezigheid van hagen en houtwallen en bosjes kan de geschiktheid van landbouwgebied voor veel vogelsoorten, waaronder de goudvink, sterk vergroten.

De Europese Goudvink overwintert in het Middellandse Zee gebied. De Noordelijke scandinavische en Russische populaties in Zuid Rusland en delen van China. In Nederland doortrekker richting het Mediterrane gebied. De West Europese populatie kan na het broedseizoen nomadisch worden en gaat waar het voedsel voorradig is.

artikel nummer 1 Titel
Flock composition, agonistic behaviour and body condition of wintering Bullfinches Pyrrhula pyrrhula
Auteur(s): O. Hogstad
Samenvatting: During October-April of 1989-2003 Imade observations on size and sexual composition of Bullfinch Pyrrhula pyrrhula flocks (ringed and unringed birds), recorded interactions betweenmembers and estimate..[meer]..
Bron: Ornis Fennica 83:131-138. 2006
download artikel (pdf)

artikel nummer 2 Titel
Bullfinch Pyrrhula pyrrhula breeding ecology in lowland farmland and woodland: comparisons across time and habitat
Auteur(s): FIONA M. PROFFITT, IAN NEWTON, JEREMY D. WILSON & GAVIN M. SIRIWARDENA
Samenvatting: Bullfinch Pyrrhula pyrrhula populations decreased by 33% in Britain over the years 1977-82, the period of steepest decline. The timing of this decline and its greater severity on farmland (?65%) than ..[meer]..
Bron: Ibis 146 (s2), 78-86
download artikel (pdf)