De Engelse kwikstaart werd lange tijd beschouwd als één van de vele ondersoorten van de Gele kwikstaart (Motacilla flava), maar is hiervan recent afgesplitst. Mannetjes van de Engelse kwikstaart hebben een geheel gele kop, Gele kwikstaart-mannetjes hebben - verwarrend, wellicht - grijs op de kop. De Engelse kwikstaart broedt in open landschappen (de bollenstreek).

Grootschalige polders, extensief gebruikte hooilanden en uiterwaarden. Vaak in de buurt van vee te vinden.

Inventarisatie
Half april tm half juli, vooral vanaf half mei. Vooral 's ochtends.
Methode
Waarnemingen noteren van paar of (verdacht) individu in geschikt biotoop (bollenland, speciaal tulpenpercelen zonder kassen; ook wel grasland en aardappelakkers). Speciale attentie voor zang (vooral april-mei), alarm (juni) en voedseltransport. Interpretatie Nest of nestindicerende waarneming; anders één territoriumindicerende waarneming tussen 15 april-20 juli of twee overige waarnemingen tussen 1 juni-20 juli. Fusie-afstand 300 m.
Bijzonderheden
Broedgevallen buiten Bollenstreek Haarlem-Den Haag goed documenteren incl. korte beschrijving vogels en hoogste broedcode. Zang niet te onderscheiden van Gele Kwikstaart. Vrouwtjes niet of moeilijk te onderscheiden van Gele Kwikstaart. Grootschalig systematisch onderzoek met name in Bollenstreek zeer zinvol; karteer dan tegelijkertijd Gele Kwikstaart om verhouding Engelse : Gele Kwikstaart te bepalen.

De Engelse Kwikstaart wordt beschouwd als een ondersoort van de Gele Kwikstaart. Echter door sommigen als een aparte soort. De Engelse Kwikstaart kan men vinden in de laaglanden van Engeland en de kusten van Noord West Europa van Noorwegen tot het Noorden van Frankrijk. De soort overwintert in de Mediterrane gebieden. Alle Gele Kwikstaarten overwinteren ten Zuiden van hun broedgebied. Over aantallen broedgevallen in Nederland heerst onduidelijk gezien de overlap, gelijkenis en soortverwarring met de Gele Kwikstaart. Bij Gele Kwikstaarten is overigens ook vastgesteld dat de heen- en terugweg niet per sé via dezelfde route behoeven te verlopen. In het najaar is de trekroute westelijker dan in het voorjaar tijdens de weg terug naar de broedgebieden in Europa. Dit verschijnsel noemt men 'lusttrek' en komt ook bij een aantal andere soorten voor. Het is echter niet zo dat alle exemplaren meedoen aan de lusttrek, sommige maken voor hun terugtocht toch weer gebruik van een meer westelijke route. Gele Kwikstaarten beginnen tamelijke vroeg aan de trek. In de trektijd zijn zij vaak in groepjes aan te treffen langs dijken en in open, vochtige gebieden.