Rond 1900 was de duinpieper een schaarse, maar verspreid voorkomende broedvogel van stuifzanden, heidevelden met open plekken en open duin. Vermoedelijk ging het om enkele honderden broedparen. Door grootscheepse bosaanplant op en grotere menselijke bemoeienis met de 'woeste gronden' nam het aantal duinpiepers af, en verdween de soort uit de duinen en het noordoosten des lands. Rond 1975 waren nog 100-150 paar over, daarna slonk het bestand tot 70-110 begin jaren tachtig en 60-80 paar rond 1990. De belangrijkste gebieden bevinden zich op de Veluwe (met name het Kootwijkerzand) en het Brabants-Limburgse grensgebied.

De Duinpieper is gebonden aan droge, zandige bodems met een schaarse begroeiing. In Nederland vooral schrale heidevelden, zandverstuivingen, grote kaalslagen en brandvlaktes op de hoge zandgronden, maar niet in de kustduinen. Tegenwoordig is het broedgebied vrijwel geheel beperkt tot de Veluwe.

Inventarisatie
Half april tm half juli, vooral vanaf half mei. Vooral 's ochtends en bij voorkeur op warme dagen.
Methode
Alle waarnemingen noteren in geschikt biotoop: zandverstuiving, speciaal op overgang stuivend/vastgelegd zand, soms op zeer zandige heide, in buitenland ook in uitgestrekte zandafgravingen. Speciaal letten op zang (eind april-eind mei), aanwezigheid paar en (pas) uitgevlogen jongen (vooral tweede helft juni). 'Oplettende' vogel op duintopje e.d. is als territorium-indicerend te beschouwen. Interpretatie Nest- of territoriumindicerende waarneming in geschikt biotoop, anders twee waarnemingen in geschikt biotoop tussen 15 mei-15 juli. Fusie-afstand 500 m.
Bijzonderheden
Aankomst op broedplaats tot half mei. Paren kort na aankomst opvallend door o.a. achtervolgingsvluchten, maar tijdens broeden zeer onopvallend. Kartering is dan nog mogelijk door 's ochtends hoger gelegen punten (o.a. stuifduintjes) af te zoeken; deze fungeren als uitkijkpost van mannetje. Soort is vrijwel uitgestorven; goede documentatie derhalve noodzakelijk.

De enige manier, om de duinpieper als broedvogel te behouden is bescherming en waar mogelijk uitbreiding van droge, open gebieden met overgangen van stuivend naar vastgelegd zand, en de daarbij behorende kenmerkende vegetatie met soorten als buntgras, zandzegge en ruig haarmos. Geschikte broedterreinen hebben een omvang van minstens vier hectare. Stormschade en kap van produktiebossen kan, met name nabij de laatste broedplaatsen, een mogelijkheid zijn om meer geschikte leefomgeving te creëren. Voorts dient verstoring van de vogels in de broedtijd voorkomen te worden. Dat geldt ook voor broedvogels op militaire terreinen, waarbij vogelwerkgroepen defensie kunnen attenderen op het voorkomen van de soort.

De Duinpieper houdt van warme streken en is een zeldzame broedvogel in Nederland geworden. De vogels Komen voornamelijk voor in Zuid- en Oost-Eurpoa, grote delen van Frankrijk en zelfs in Scandinavie. De Duinpiers trekken in de nazomer richting Afrika naar de Sahel gebieden, ten Zuiden van de sahara. De Zuid Osstelijke populaties trekken naar India of het Arabische Schiereiland. In april-mei keren zij terug naar de broedgebieden, in Nederland vooral de veluwe.

artikel nummer 1 Titel
Het verdwijnen van de Duinpieper
Auteur(s): Chris van Turnhout
Samenvatting: Tot in de 19e eeuw kwamen in Nederland grote stuifzandgebieden voor. Met name op de Veluwe is in historische tijden verbitterd strijd geleverd tegen de uitbreiding van het zand, dat vrij spel kreeg do..[meer]..
Bron: Limosa 78 (2005): 1-14
download artikel (pdf)

artikel nummer 2 Titel
Seasonal variation in nest mass and dimensions in an open-cup ground nesting shrub-steppe passerine: The Tawny Pipit Anthus campestris
Auteur(s): Francisco SUÁREZ, Manuel B. MORALES, Israel MÍNGUEZ and Jesús HERRANZ
Samenvatting: The probability of predation was unrelated to outer nest diameter nor was there any relationship between internal diameter and the presence of unhatched eggs. Wall thickness and nest mass declined as ..[meer]..
Bron: Ardeola, 52(1), June 2005, 43-51
download artikel (pdf)

artikel nummer 3 Titel
Song structure and repertoire sharing in the Tawny Pipit Anthus campestris in Poland
Auteur(s): Tomasz S. OSIEJUK et al
Samenvatting: The present study characterizes the song of Tawny Pipit males (n = 55) recorded in May 2005 in the Wielkopolska region of Poland. Tawny Pipits sang with a very variable rate of 4-28 songs per minute..[meer]..
Bron: ACTA ORNITHOLOGICA Vol. 42 (2007) No. 2
download artikel (pdf)